Jim Marshall
Deze keer Jim Marshall
Waarom deze keer Jim Marshall? De man overleed deze week, namelijk gisteren.
Jim marshall werd geboren in Amerika, in Chicago om precies te zijn. Maar hij groeide op in San Francisco. Daar pakte hij ook voor het eerst de camera op. Hij nam al foto's van muzikanten toen hij nog op school zat. Zijn eerste foto's waren met een Brownie, maar toen hij eenmaal een scherpe foto van een Leica-camera zag, was hij verkocht.
Dat moest en zou zijn camera worden. In 1959 kocht hij een Leica M2. Hij betaalde $50 dollar.
Ook destijds was Leica al aan de prijs, want de komende 12 maanden mocht er voor de camera nog steeds $24 per maand afbetaald worden.
Van dat punt uit begon hij zich langzaam aan in de kunstwereld te begeven. Hij fotografeerde muziekanten, dichters en andere artiesten die hij dagelijks tegenkwam. Tot het moment dat hij in dienst moest. Zijn diensttijd zat hij uit bij de Airforce. Daarna probeerde hij een carriere op te bouwen in het fotograferen van autosport. Maar het was het geluk en zijn 'oude stekkie' wat hem zijn daadwerkelijke carriere bracht.
In 1960 hing hij wat backstage rond bij jazz workshop en liep daar John Coltrane tegen het lijf. Coltrane vroeg hem de weg en Marshall bood hem een lift aan. Kun je je voorstellen dat dat soort dingen tegenwoordig nog kunnen?
Hij bracht Coltrane naar zijn bestemming, het huis van een muziekkritiekus, en zag daar zijn kans schoon. Hij schoot 9 rolletjes vol van Coltrane.
De vroege jaren 60 bracht Marshall door in New York. Hij fotografeerde veel voor platenmaatschappijen als Atlantic, Collumbia en ABC en voor blade als Newsweek en The Saturday Evening Post. Juist omdat hij de ingangen in de muziek had.
De latere helft van dat roerige decenium vertrok hij weer naar San Francisco. De Rock & Roll was in opkomst en ook de talenten van Marshall moesten hun hoogtepunt nog bereiken. De muziekscene in San Francisco was megagroots, denkt u even terug aan The Summer of Love (Voor degene die daarvoor nog niet oud genoeg zijn, ik was er ook niet bij, maar we schijnen iets gemist te hebben).
Santana, Jefferson Airplane en Gratefull Dead waren maar een paar namen die door Marshall vereeuwigd werden voordat die artieste doorbraken. Gouden tijden. In 1966 was hij zelfs de enige fotograaf die backstage mocht komen bij een optreden van The Beatles
En van daaruit ging het bergopwaarts.
Jim marshall was bijvoorbeeld een van de officiële fotografen tijdens het Woodstockfestival
En in 1972 fotografeerde hij The Rolling Stones voor Life Magazine
Vervolgens werd het een tijdje stil rond de fotograaf. Hij kreeg een cocaine verslaving en zijn fotografie raakte op een zijspoor Totdat er eind jaren tachtig een kleine revival plaatsvond. Artiesten als the Red Hot Chili Peppers en The Cult wilden met hem samenwerken.
Jim Marshall werd 74 jaar.