James Nachtwey
Moet je dood zijn om in deze rubriek te komen?
Nee verre van. Eerder behandelde we al Bert Stern, en die is volgens mij ook nog (net) niet dood.
Deze keer ook een fotograaf die nog onder ons is.
Hoewel het soms best wel een paar keer close-call geweest zal zijn. Net als Robert Capa deze keer weer een oorlogsfotograaf. Althans, een journalistiek fotograaf, maar wel veelal in oorlogsgebieden actief. Wie? James Nachtwey.
Kan me eigenlijk maar moeilijk voorstellen dat je nog nooit foto's van hem hebt gezien. De prijzenkast van Nachtwey is behoorlijk, en dat bereik je natuurlijk niet als je beelden geen impact maken.
Nachtwey werd geboren in Massachutes en begon op 29-jarige leeftijd voor de Alberquerque Journal. Maar dat beviel hem maar vrij kort. Al snel vertrok hij terug naar zijn geboortedorp, New York (ok, dorp is misschien een understatement)
In New York ging hij als freelancer aan de slag en in 1981 zat hij in Ierland om daar de troubles van het noorden te fotograferen. Ierland was het eerste conflict gebied waar Nachtwey naar toe trok.
Een door de katholieken gekaapte truck staat in brand - James Nachtwey 1981
Na zijn bezoek aan Ierland, zijn de oorlogsgebieden iets waar Nachtwey altijd wel in bleef hangen,
Brandhaarden over de hele wereld bleven zijn aandacht trekken en zijn stijl (dichtbij) leverde de beelden op waar de media op zaten te wachten. Zo goed zelfs dat hij in 1984 bij het befaamde Time-magazine aan de slag kon. Ook was hij lid van het fotoagentschap Magnum. Ja, was. In 2001 zegde hij zijn lidmaatschap op en begon hij voor zichzelf met het agentschap VII.
Dat oorlogsfotografie niet geheel zonder gevaar is, is iets wat hij ook aan den lijve heeft ondervonden. In 1994 zat hij in Zuid-Afrika om een reportage te maken over de eerste verkiezingen na het afschaffen van de apartheid. Tijdens een bezoek aan de Afrikaanse stad Thokoza kwam hij samen met een aantal andere fotografen terecht in een vuurgevecht tussen aanhangers van Inkatha en de troepen van het vredeskorps. Hierbij werd de Zuid-Afrikaanse Ken Oosterbroek gedood.
James Nachtwey (rechts) helpt de gewonde fotograaf Greg Marinovich die zwaar gewond raakte tijdens het vuurgevecht.
Later, in 2003 raakte hij zelfs gewond toen hij in Irak was. Er werd een granaat in het voertuig gegooid waar onder andere James Nachtwey zat. De granaat werd nog net op tijd uit de auto gegooid door journalist Michael Weisskopf, maar door de ontploffing verloor deze zlefs zijn hand.
Nachtwey fotografeert niet alleen zwart/wit, maar ook gewoon in kleur, zoals hier in Irak in 2003.
Zoals ik al eerder vermelde barst de prijzenkast van Nachtwey behoorlijk uit zijn voegen. Naast twee World Press Foto's, twee maal de Leica Award won hij zelfs vijf maal de prestigieuze Robert Capa Gold Medal Award.
In 2006 ontving hij de Heinz Foundation Achievement Award voor zijn complete ouvre.
De World Press Photo van 1994. Een jongeman toont de littekens op zijn gezicht opgelopen in de burgeroorlog van Rwanda.
Een Pallestijn staat op het punt van een brandbom gooien.