zondag 17 oktober 2010 20:37

---

Lisanne

Vanmiddag heb ik eens iets anders gedaan dan voetbal of van die vierwielers. Nee, vanmiddag viel het eens de beurt aan een totaal andere tak van sport.

Begin deze middag had ik afgesproken met Lisanne, een 19-jarig model uit het altijd gezellige Zuid-Holland. Normaal fotografeer ik geen modellen, en als het dan incidenteel gebeurd, dan is het in de studio. Maar daar wil ik eigenlijk een beetje vanaf. Ik wil de komende periode wat meer modelfotografie gaan doen en vanmiddag was daar dus de eerste echte stap in. En ik wil dan ook een beetje uit de studio. Dat altijd witte (of een ander kleurtje) hebben we toch wel gezien niet waar?

Ik had voor vanmiddag dus afgesproken in een hotel. Hier niet al te ver vandaan, ik zou het bij wijze van spreken kunnen fietsen. Maar dat laatste doen ik alleen als ik weet dat ik met aardig wat biertjes achter de kiezen weer naar huis ga, zeer zelden dus.

Het voordeel van een hotel is dat het eigenlijk al af is. Wil je zo'n zelfde setting in je studio, dan kun je een kapitaal gaan investeren of urenlang gaan lopen klussen om het te verwezelijken. En het is ook duurder dan een paar uurtjes een hotelkamer nemen.

Niet ieder hotel rekent voor dit soort dingen goedkopere prijzen. Bij Van Der Valk in Vught had ik gewoon het volle pond moeten betalen, maar NH-Hotels in Waalwijk was zo vriendelijk om een heel zacht prijsje te regelen. Daar kon ik echt geen nee tegen zeggen.

Van ongeveer 2uur tot net iets over vijf hebben we vanmiddag foto's gemaakt. Verschillende settings; met een enkel lampje, twee lampjes en zelfs zonder lampje. En ik moet eerlijk zeggen dat die zonder lampje mij meteen het meeste charmeerde.

Ze waren ook heel simpel van aard. Lisanne op het bed, bladerend in een tijdschrift. Meer niet. Gewoon met veel tegenlicht en een reflectieschermpje. Toen ik ze achterop de camera zag wist ik al hoe ik ze af wilde werken.

Maar wat deed die meid nu? Die begint een heel verhaal te vertellen. Ik zal je besparen waar het allemaal over ging, maar ik kon op dat moment twee dingen doen. Rustig luisteren. Of doorfotograferen. En ik besloot dat laatste te doen. Natuurlijk wel naar het verhaal luisterend, maar toch haar op de foto zetten. Gewoon laten praten en af en toe eens vragen of ze wil kijken. En al met al leverde dat heerlijke spontane foto's op:

 

 

 

 

 

 

Qua sfeer blijf ik toch weer hangen bij foto's die ik erg mooi vind; die van Bert Stern van Marylin Monroe tijdens haar 'Last Sitting'.

Alle foto's zijn gemaakt met een 1D mk III en een 85mm f/1.8 objectief. De instellingen waren een sluitertijd van 1/50 een diafragma van f2.2 en een iso-waarde van 200. Ze zijn afgewerkt met een speciaal zwart/wit-filter: Nik's Silver Efex Pro. Het is een beetje lastig te zien, maar in grotere versies zit er dan een mooi korrel in zoals die vroeger ook in de filmrolletjes lag. Voor vele is dat misschien wel voor hun tijd, maar ooit fotografeerde men met rolletjes en was het allemaal niet zo digitaal. Het had zijn charme hoor. Maar ik moet bekennen dat ik ook van de digitale generatie ben.