zaterdag 28 januari 2012 00:00
Tips over portretfotografie
Portretfotografie is één van de populairste vormen van fotografie. Waarom? Geen idee, al sla je me dood (dit is geen aanbeveling of zo, laat me maar gewoon met rust)
Meestal houd ik me bezig met andere vormen van fotografie. In het dagelijks leven veelal met auto's, en daarnaast met sport. Maar zo af en toe duik ik toch nog even de studio in om daar wat te doen. Veelal gewoon voor de lol. In de studio ben ik bezig met productjes (voor bijvoorbeeld het stukje over 10 dingen die je tijdens het fotograferen kan gebruiken, maar die in eerste instantie niet zo fotogerelateerd zijn) of met portretten. Gewoon leuk foto's maken. Fotograferen is misschien wel mijn beroep, maar ik vind het ook gewoon het leukste wat er is. Eigenlijk ben ik er 24 uur per dag mee bezig (ja, soms droom ik er ook over) en ik wil altijd wel fotograferen. Dus doe ik soms ook andere dingen, wat portretfotografie voor mij dus is, om het leuk en afwisselend te houden.
Maar er zijn ook mensen die het liefste van alles portretten fotograferen. En dat is natuurlijk prima. D'r zijn doorgewinterde fotografen die het klappen van de zweep wel kennen, maar toch zijn er nog tal van mensen die of net begonnen zijn, of eens een andere richting in willen en nog niet zoveel ervaring hebben met portretfotografie. En aangezien ik me op mijn blog en op mijn website een beetje op de beginnende fotograaf richt, ga ik deze keer wat verder in op portretfotografie. Onlangs heb je al een introductie in studioflitsers kunnen lezen en een stukje over hoe je nu het beste een witte achtergrond egaal en echt wit uit kunt lichten, maar nu heb ik dus wat algemene tips over portretjes.
Het hoeft niet altijd netjes in het midden te staan
Canon 5D mk II - 1/200 - F/5.6 - is0 400 - EF 24-105 F/4.0 L IS USM op 35mm
Je kunt je model ook makkelijk aan de zijkant van de foto neerzetten. Niemand die zegt dat dat niet mag. Sterker nog, ook al kijkt ze nog niet eens richting de camera, maar gewoon weg, dan kan dat prima. Gebruikelijk is wel om een model naar het midden van de foto te laten kijken, maar als ze dan ook nog eens naar de rand kijkt, dan kan dat ook goed uitpakken. Het schept een soort van afstand van het model in de foto.
Get close
Canon 1D mk III - 1/125 - f/8.0 - iso 50 - EF 85mm f/1.8 USM
Ben niet bang om ook eens zo dichtbij te komen dat er dingen buiten het kader van je foto beginnen te vallen. Dat is niet erg hoor. Op bovenstaande foto valt aan de bovenrand best een behoorlijk stuk van het haar weg. Ook het oor verdwijnt. Maar dat is geen ramp. Het gaat om het gezicht en de lolly, niet om het kapsel. Dus waarom zou ik dat dan in beeld brengen? Het kan alleen maar afleiden van wat ik wil zeggen
Of niet
Aan de andere kant kan het ook weer mooi zijn om juist afstand te houden en echt iets te doen met je omgeving. Als je buiten fotografeert, op lokatie, ben dan ook niet bang om juist die locatie te laten zien en je model daar als 'attribuut' in te plaatsen. Door middel van het sturen van je licht kun je het accent best op je model houden. Je model blijft daarmee het middelpunt, maar je laat wel veel meer zien. Onthoud; fotograferen is vertellen, sfeer oproepen, communiceren met je kijker.
Canon 5D mk II - 1/250 - f/5.0 - iso 100 - EF 70-200 f/2.8 L IS USM op 153mm
Bovenstaande foto is gemaakt in het Belgische Stavelot. En dat moet je dan ook laten zien vind ik. (Het hondje werd ter plekke geleend)
Difuus licht is lekker zacht
Een kleine lichtbron op een afstand zal een harde schaduw opleveren. Harde schaduw van bijvoorbeeld de neus. Dit kan de bedoeling zijn, maar om een lekker zacht sfeervol portret te krijgen kun je het beste de schaduwpartijen temperen. Dit doe je door het licht als het ware om je model heen te laten krullen. Op die manier krijg je bijvoorbeeld in je foto al een zachtere huid voor je model (hoewel een visagiste daar ook aan helpt natuurlijk) en bespaar je jezelf heel wat uurtjes in Photoshop.
Je kunt licht difuus maken (of eigenlijk verspreiden) door gebruik te maken van softboxen of paraplu's. Maar ook een flitser laten weerkaatsen tegen een muur of een plafond kan het licht al veel meer doen verspreiden. Daarnaast kunnen reflectieschermen je ook helpen. Je hebt niet per sé driehonderd lampen nodig. Het kan soms ook al met eentje:
Canon 1D mk III - 1/50 - f/2.5 - iso 200 - EF 85mm f/1.8 USM
Bovenstaand een foto met één enkele flitser. De flitser was recht naar boven, naar het witte plafond gericht. Het plafond werkte als één groot reflectiescherm waardoor het licht over mijn model heenviel. Een klein beetje draaien van de flitser zorgde er ook nog eens voor dat de linkerkant van het gezicht net even iets lichter was dan het rechter.
Ben niet bang om ook buiten te flitsen
Canon 5D mk II - 1/160 - f/8.0 - iso 100 - EF 70-200 f/2.8 L IS USM op 70mm
Bovenstaande foto is geflitst. Ik kon dankzij de flits een lage isowaarde gebruiken met een hoog diafragma en toch een fatsoenlijke sluitertijd. Het was die dag een beetje regenachtig en bewolkt, maar door de flits kon ik toch nog licht sturen en een zacht belichte foto voorkomen. Ik krijg door de flits toch nog voldoende schaduw in mijn foto om hem enigzins interessant te houden (En Eline is natuurlijk ook erg interessant)
Gebruik ook eens een open diafragma
Vaak wordt er gevraagd naar de beste instellingen. Soms krijg je dan te horen dat je diafragma op f/8.0 moet staan voor de scherpste foto's. Ja, dit is misschien wel waar, maar het gros van de objectieven is al voldoende scherp wanneer het diafragma vol open staat. Het voordeel is dan ook dat je een kleine scherptediepte hebt. Je kunt daarmee dus prima je achtergrond onscherp maken en zo de focus op je model houden.
Canon 1D mk III - 1/100 - F/4.5 - iso 200 - EF 24-105 F/4.0 L IS USM op 84mm
De foto hierboven is gemaakt met een vrij open diafragma. Daardoor is haar hand in de voorgrond onscherp, maar ook de achtergrond. Het houdt de aandacht op de ogen van het model, wat ik op dat moment het belangrijkste vond.
Stuur je licht
Je hoeft niet alles uit te lichten. Het licht daar leggen waar jij de aandacht wil hebben, zal ervoor zorgen dat de aandacht van de delen waar geen licht komt wat wordt afgeleid. Als je nu het model aanlicht, maar de omgeving niet, dan houd je de focus op het model.
Canon 5D mk II - 1/50 - f/6.3 - iso 100 - EF 24-105 F/4.0 L IS USM op 40mm
Bij de bovenstaande foto stond een flitser links van het model opgesteld. Deze flitser maakte een zone waar het model dan met bank en al opstond. Door de belichting in de camera wat aan de donkere kant te houden, maar dat op het model met de flitser te compenseren, werd het model correct uitgelicht en is de rest van de foto te donker. De fabriekshal werd dus alleen verlicht door het omgevingslicht waar geen flitslicht kwam en bleef vrij donker.
Communiceer met je model
Ik ben met je eens dat het wat lastig is om een foto te plaatsen waar je aan de foto kunt zien of je wel of niet met het model communiceert. Dat zie je niet als je het wel doet, maar je ziet het wel azls je het niet doet. Verschuil je niet achter je camera. Je foto's worden beter wanneer het model zich op haar gemak voelt. Dus praat ermee. Vertel niet heel je levensverhaal, je bent wel aan het fotograferen. Dan kun je beter naar de kroeg gaan en een leuke avond hebben. Maar blijf wel met je model praten. Vertel wat je bedoeld. Daarnaast zul je merken dat, wanneer jij en het model allebei op 'het gemak' zijn, het makkelijker gaat. Het model zal iets ontspannener poseren, en dat zie je terug op de foto.
Oefenen
Maar dit geld voor alles in de fotografie (en vele andere dingen in het leven); blijf oefenen. Wanneer je vorige week net je eerste camera hebt gekocht, dan zal het allemaal nog niet zo makkelijk gaan. Maar blijf dan doorzetten, gaandeweg zul je merken dat het beter gaat.
En tot slotte; lever je werk netjes af
Besteed ook aandacht aan het afwerken van je werk. Bewerk natuurlijk ook netjes je foto's, maar maak ook eens wat afdrukjes voor het model.
Je scoort geheid punten voor de volgende keer.