Fotograferen in de sneeuw

15 januari. Het eerste fatsoenlijke nachtvorstje is geweest en in het Noorden van Nederland bereiden ze zich alweer voor op de 'tocht der tochten'. Giet het oan of niet? De gemalen worden langzaam stopgezet zodat het waterpeil zakt en de ijsaangroei wordt op allerlei manieren gestimuleerd.

Hier in het zuiden van Nederland is het weer al niet veel beter. Ook hier een laagje ijs op de sloten. Nog niet genoeg om op te schaatsen, maar als je graag door het ijs zakt, dan kun je je hart momenteel ophalen.

Wel is er hier een leuk pak sneeuw gevallen. Gisterenavond vielen de eerste vlokken al, maar zo rond middernacht kwam het er echt goed uit en toen ik vanmorgen rond half elf mijn nest uit kwam (hé, als fotograaf kan dat) zag ik dat mijn dorp Waalwijk ook onder een witte deken was verdwenen.
Een mooi moment om dus eens te beginnen met een sneeuwfoto voor mijn blog.
Want sneeuw fotograferen is niet zo moeilijk hoor. Je moet alleen één dingetje in je oren knopen.

Op mijn gemak dus even onder de douche gesprongen en mezelf aangekleed. Vervolgens vijf minuten gespendeerd aan het sneeuwvrij maken van mijn auto. Ja, ik besteed daar een beetje tijd aan. Er zijn genoeg mensen die alleen even snel de voorruit doen, zelfs nog met de ruitenwissers, en zo op pad gaan. Alle sneeuw die op het dak ligt, die waait er wel af tijdens het rijden. Alleen wat vervelend voor de mensen die erachter rijden. En dat je die fietser over het hoofd ziet omdat je zijruiten de eerste 500 meter nog dichtzitten; dat is het probleem van die fietser. Maar dit terzijde.

Ik ben naar het prachtige Waalwijkse Lido gereden. Dat is een recreatiegebied ten zuid-oosten van Waalwijk. Het ligt pal aan de bossen die de noordkant van de Loonse en Drunense Duinen vormen. Daar maakte ik de volgende foto:


1/125 - f/5.6 - iso 100 - 50mm Nikon D3

 

Dit is een grauwe foto van een besneeuwd Lido.
Dat ben je wel met me eens toch?

De foto is gemaakt in stand S, waarin ik de sluitertijd bepaal. In Canon-termen zou dat Tv zijn. Eigenlijk zou diafragma-voorkeuze logischer zijn geweest, maar ik was nog niet zo heel erg wakker en werkte dus een beetje op de automatische piloot.

Waarom is de foto hierboven nu zo grauw?
Dat komt omdat ik de camera gewoon zijn gang liet gaan. Zo'n camera is duur genoeg, dus je mag er wel een beetje vanuit gaan dat hij zelf ook iets kan. En toch zijn dit juist de omstandigheden waarin de camera de mist in gaat.

De fabrikant, in dit geval Nikon, maakt de camera zo dat er qua belichting een bepaald resultaat gemaakt wordt. De camera zal namelijk proberen te belichten op iets wat in de fotografiewereld 18%-grijs genoemd wordt.
Da's een erg lang verhaal, maar het komt er simpelgezegd op neer dat de camera zelf altijd tot een bepaald gemiddelde wil komen in de belichting.

En voor de meeste situaties is dat ook wel voldoende.
Het heeft echter wel een keerzijde. Als je erg donkere situaties hebt en je laat de camera zijn gang gaan, dan zal hij dit lichter willen maken dan dat het daadwerkelijk is.
En andersom ook; als het lichter is dan wat het normaal is, dan zal de camera dit weer donkerder willen maken dan dat het is.

Om nu een foto te maken waarin het wit ook echt wit is, moeten we de camera een beetje helpen. We kunnen allerlei ingewikkelde toeren uit gaan halen met nabewerking, maar over het algemeen ben ik vrij lui en ik maak liever een goede originele foto dan dat ik dat naderhand nog recht moet gaan trekken in Photoshop of zo.

We moeten de camera dus vertellen dat het allemaal iets witter hoort te zijn dan dat hij denkt dat het is. En dat doen we met de belichtingscompensatie. Dit is een ingewikkeld woord voor een regelaar op de camera waarmee je aangeeft dat hij het beeld donkerder of lichter moet maken.

In dit geval fotograferen ik een lichte scene. Ik moet de camera dus vertellen dat hij de foto lichter moet maken dan normaal. Daarom draai ik mijn belichtingscompensatie dus naar overbelichten. Ik doe dit met één stop om te beginnen. Dit moet genoeg zijn om het wit net even wit te maken zonder dat ik er meteen alle details uit blaas:


1/125 - f/4.0 - iso 100 - 50mm Nikon D3

Zoals je ziet een stuk witter en een stuk meer dat sneeuwgevoel. In de voorgrond zie je nog wat schakeringen in het landschap (hier heeft nog niemand gelopen, dus de laag was nog vrij egaal)

Ga je nu een stapje verder en zou je twee stops overbelichten, dan ga je te ver. Dan ga je wel detailering verliezen


1/125 - f/2.8 - iso 100 - 50mm Nikon D3

Je ziet bijvoorbeeld de takken van de bomen wegvallen in de achtergrond. En ook onder de bomen rechts wordt het te wit. Niet goed dus.

Maar met één stop overbelichten kan ik makkelijk heel mijn dag mijn gang gaan en foto's maken. Als ik ze dan af wil werken, dan heb ik er niet zoveel werk aan als wanneer ik niet overbelicht en aan het einde van de dag eerst alle foto's nog lichter moet gaan maken.

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

joomla template

Alle artikelen op deze website zijn auteursrechtelijk beschermd. Het auteurschap ligt bij de auteur: Jeroen de Jong. Ook de getoonde foto's vallen onder het auteursrecht van de maker. In alle gevallen, behalve de artikelen in de categorie De Geschiedenis Van De Fotografie is dat eveneens Jeroen de Jong. In de rubriek De Geschiedenis Van De Fotografie is het de fotograaf waar het artikel over gaat. Gebruik van beelden of andere info van deze site is zonder vooraf schriftelijke toestemming niet toegestaan.