dinsdag 27 september 2011 19:33
Een shoot met Fabienne
Ik vul mijn dagen met plaatjes van auto's en sport. Dat doe ik ongeveer het hele jaar door. Natuurlijk zitten er wel eens pauzes in, en heel verrassend vul ik die dan met het fotograferen van andere dingen.
Mocht je me al heel lang volgen, begin dit jaar had ik tijdens mijn goede voornemens, het puntje om meer modellen te gaan fotograferen. En degene die me de afgelopen weken pas hebben gevolgd, hebben eigenlijk geen sport gezien. Het was/is de laatste weken veel modelfotografie. Maar dat komt omdat ik er nu ook de tijd voor heb.
Zo had ik verleden week donderdag een fotoshoot met Fabienne Vesters. Fabienne komt hier uit het dorp en ik kwam haar tegen via het wereldwijde web. Hemelsbreed woont ze misschien 500 meter van me vandaan en dan is het toch wel een beetje ironisch dat je heel het internet nodig hebt om elkaar te ontmoeten.
Ik wilde al een tijdje wat simpel portretwerk in zwart/wit maken. En via via kwam ik bij Fabienne terecht. Via wat mailcontact uiteindelijk voor afgelopen donderdagavond in de studio afgesproken.
De deal was om foto's te maken op zogenoemde TFP-basis. Wat houdt dit nu precies in? TFP staat letterlijk voor Time For Prints. Het betekent dat ik de foto's maak, Fabienne model staat en we dat beide met een gesloten portemonnee doen. Na het fotograferen ga ik bewerken en de geselecteerde en afgewerkte beelden lever ik dan, volgens de letterlijke betekenis van TFP, op papier bij haar af.
Nu is het inmiddels 2011, en papier is niet meer zo modern. Papier verbruiken is vervuilend voor het milieu en tegenwoordig doen we eigenlijk alles digitaal. Daarom gaan de resultaten ook in een digitaal bestand op CD.
Soms wordt er ook wel eens gesproken van TFCD in plaats van TFP. Time for compact Disc bekt echter niet zo, en TFP is een gangbare term in de fotografiewereld van de (amateur)modellen en fotografen.
Hoewel het verleden week donderdag iets anders ging, is het eigenlijk wel belangrijk om vooraf een aantal dingen duidelijk te hebben. Op die manier weet het model, maar jij ook, waar ze (of jij dus) aan toe bent.
Vooraf kun je al een aantal dingen afspreken. En dat lijkt me niet meer dan normaal. Je gaat immers niet met elkaar in zee als je niet weet of de ander kan zwemmen.
In eerste instantie had ik Fabienne benaderd. Een model in de buurt leek mij heel erg makkelijk, zeker omdat ik altijd redelijk beperkt in mijn tijd zit. Mocht ik iets moeten verzetten dan is het niet zo makkelijk als iemand al 2 uur onderweg is bij een reis die drie uur duurt.
Ik had Fabienne benaderd met de vraag of ze voor mij wilde poseren. Aangezien zij mij niet kent, en ik haar niet, stuur je geen mailtje met de volgende inhoud:
"Hoi Fabienne,
Wil je voor mij poseren?
Groeten,
Jeroen"
Dat gaat niet werken. Onthoud dat zij jou niet kent. Zou jij ingaan op zo'n mailtje? Ik zou het niet serieus nemen.
Ik zou dus zelf ook niet zo'n mail versturen. Het is het eerste contact met je model, en dat is belangrijk. Je krijgt, o hoe afgezaagd, nooit een tweede kans voor een eerste indruk.
Je stuurt dus een wat uitgebreider mailtje waarin je uitlegt wie je bent (een 33-jarige fotograaf van auto's en sport die voor de hobby ook graag andere dingen fotografeert) en wat je wilt (foto's maken, en dan de zwart/wit portretten die ik in gedachten had)
Je zet er natuurlijk je allervriendelijkste groetjes onder, je telefoonnummer en je website. Waarom je nummer en je website?
Je bent serieus. Je wilt dat, in dit geval Fabienne, een positieve indruk krijgt. Ten eerste moet ze je weten te vinden. Een telefoonnummer is toch wat persoonlijker dan een emailadres. Hotmailadressen kunnen we allemaal aanmaken maar als je serieus bezig bent, heb je natuurlijk een emailadres van een eigen domein. Maar een telefoonnummer is toch wat persoonlijker.
Het vernoemen van je website is ook belangrijker dan je denkt. Zij ontvangt een mailtje, of via een forum een persoonlijk bericht, maar weet totaal niet wie je bent en wat je kunt. Ja, je kunt met mooie woorden hele mooi3e verhalen vertellen. Maar je moet ze waarmaken!
Met het adres van je website, stel je haar in ieder geval in de gelegenheid een kijkje te nemen naar je werk om ook op die manier een indruk te krijgen.
Het duurde even, maar uiteindelijk kwam er een reactie terug. Ze verontschuldigde zich eerst voor de late reactie, maar gaf aan nog graag samen te willen werken.
Da's mooi, dan konden we een afspraak maken.
Ik had inmiddels een aantal modellenshoots buiten gehad en wilde daar op verder borduren. De zwart/wit portretten konden later nog wel. Fabienne gaf echter aan recentelijk al een aantal buitenshoots te hebben gehad en nog niet zoveel werk uit een studio te hebben. Dus we besloten toch maar voor de studioshoot te gaan.
Ik had haar een aantal voorbeeldfoto's die ik via google had gevonden toegestuurd zodat ze wist wat ongeveer de bedoeling was. Uiteindelijk prikte we een datum voor vorige week.
We hadden om zeven uur afgesproken. Voor mij eigenlijk iets te vroeg, want ik had het nog best druk, maar ik was ruimschoots op tijd. En klokslag zeven uur werd er geklopt. Fijn als de ander ook op tijd is. Punctualiteit is iets wat ik persoonlijk best hoog in het vaandel heb staan: "om zeven uur is bij mij geen vijf over zeven." gelukkig bij haar ook niet.
En daar zit je dan, je kent elkaar allebei niet. Da's best onwennig als je dan foto's moet gaan maken. Vanuit mijn oogpunt kan ik me nog een beetje verschuilen achter mijn camera, maar voor Fabienne is dat wat anders (denk ik)
Zij moet tijdens het poseren toch een bepaald iets van zichzelf kunnen geven en ik moet dat als fotograaf er dus uit zien te halen. Een bepaalde klik is dan toch wel prettig. Vooraf drink je dus eerst een kopje koffie en babbel je wat.
Je leert elkaar toch een beetje kennen op die manier en je geeft haar een beetje de mogelijkheid om haar op haar gemak te stellen. Dat koffiedrinken duurde iets langer dan ik gedacht had, voordat ik het wist waren we drie kwartier verder. Da's ook zonde van de tijd natuurlijk. Een kwartier, of twintig minuten, is ook voldoende.
Maar wij dus op een gegeven naar boven naar de studio. Ondanks dat ik krap in mijn tijd zat, had ik vooraf toch al een en ander klaar kunnen zetten. De achtergrond zou wit zijn, dus ik had de witte rol al klaargehangen. Ook de lampen voor de achtergrond had ik al opgesteld en ingesteld. Het bespaart je niet alleen tijd, maar het zorgt er ook voor dat je meteen van start kunt zonder dat je eerst nog een kwartier van alles moet instellen.
Tijd die nu ook niet echt gezellig is voor je model.
De camera en laptop stonden ook al klaar.
Die laptop is best belangrijk, althans in mijn ogen. Je kunt samen achterop je schermpje van je camera kijken, maar dat werkt toch niet zo lekker. Af en toe een kaartje in je laptop kunnen steken om de foto's in het groot te kijken is toch een stuk fijner. Plus je kunt daarnaast meteen je foto's back-uppen. En je kunt samen selecteren.
Eigenlijk stond alles dus al klaar. Muziekje erbij en gaan met die banaan.
In een uur tijd hebben we uiteindelijk drie verschillende dingen gedaan. Eerst simpel een aantal portretten, later met een sjaaltje erbij en later nog, op verzoek van Fabienne, wat full-bodys (van top tot teen dus)
In een uur tijd toch ruim 100 foto's gemaakt waar we er samen op de laptop zo'n 12 hadden uitgezocht die ik zou gaan bewerken. Hieronder een stukje van die selectie.
1/125 - f/8.0 - is0 200 - 170mm - Canon 5D mk II - EF 70-200 f/2.8 L IS USM
1/125 - f/8.0 - is0 200 - 200mm - Canon 5D mk II - EF 70-200 f/2.8 L IS USM
1/125 - f/8.0 - is0 200 - 85mm - Canon 5D mk II - EF 85 f/1.8 USM
1/125 - f/8.0 - is0 200 - 67mm - Canon 5D mk II - EF 24-105 F/4.0 L IS USM
Uiteindelijk heb ik thuis de foto's afgewerkt. De meeste dingen in Photoshop en de zwart/wit-omzettingen in Nik's Silver Efex Pro.
Vervolgens de foto's netjes op CD gezet, in het groot en in het klein. In het groot zodat ze zelf eventueel nog wat kan af laten drukken, en in het klein voor internet. Wanneer je de grote foto's op Facebook of zo wilt zetten, dan gaat dat waarschijnlijk niet lukken (nooit geprobeerd, maar ik kan het me voorstellen) daarnaast heb ik ook graag zelf een beetje de controle. Het verkeerd verkleinen van een foto kan voor een zeer onscherpe foto zorgen. Ik maak dus graag die verkleinstap zelf. Alle foto's zonder watermerk.
Want dat kom je nog wel eens tegen, dat de fotograaf er een watermerk op zet. Waarom? Dat heeft toch geen zin. Er staat toch ook geen watermerk van het model op. En die heeft er net zo hard voor gewerkt. Wees trots op je werk en verpest het niet met een lelijk watermerk.
Uiteindelijk ook nog een paar afdrukken gemaakt. Ik had net nieuw fotopapier en wilde weten hoe het er daarop uitzag. Dus toch wat prints gemaakt. Ook leuk om mee te geven. Op die manier kan ze ook direct wat laten zien aan anderen in plaats van met zo'n schijfje zwaaien. Het geeft net dat beetje meer.
Net als de aflevering van je CD. Besteed gewoon even vijf minuten in Photoshop aan het maken van een hoesje. Het geeft gewoon een betere indruk en een professioneler resultaat. Dat soort kleine dingen doet gewoon veel.
Hieronder uiteindelijk wat er morgenvroeg naar Fabienne gaat (ze was vanavond niet thuis, daarom had ik ook de tijd voor dit verhaal)
Om het nog even op te sommen:
- Maak vooraf duidelijke afspraken wat je wilt gaan doen
- Bespreek af hoe lang het ongeveer gaat duren
- Stel jezelf serieus en professioneel op, ook als je dat niet bent. Je hebt immers die vertrouwensband/click nodig voor mooie foto's
- Lever je werk netjes af.