We zijn er bijna?

---

De competitie in het betaalde voetbal is alweer eventjes begonnen. Dit weekend hebben we alweer de tweede speelronde afgewerkt. Het schiet alweer aardig op. Neem je alle voorbereidings- wedstrijden ook mee, dan zijn de eerste tien wedstrijden alweer ruim achter de rug. Maar dat geeft niet; allemaal werk moet je maar denken.

RKC promoveerde eind vorig seizoen naar de Eredivisie. Eindelijk weer. En wel op een mooie manier hoor. Voor de winterstop vorig jaar niet zo geweldig gepresteerd, wel stabiel bovenin, maar FC Zwolle stond 13 punten voor. Maar na de winterstop stelde RKC orde op zaken en liet Zwolle het liggen. De kampioensschaal kon mee naar Waalwijk.

En wat gaat dan seizoen 2011/2012 brengen. Met angst en beven kijk ik nog een beetje terug naar 2 seizoenen geleden.
RKC kwam toen via de nacompetitie terecht in de Eredivisie. Het seizoen Eredivisie wat daarop volgde was een beetje een aanfluiting. RKC Was zeker niet bij machte om 9 van de 10 keer ook maar iets te doen. Van de 34 wedstrijden werden er 29 verloren en de resterende 5 werden dan weer wel mooi gewonnen.

Maar met dat in je achterhoofd kijk je dus ook naar het huidige seizoen. Je bent toch een beetje bang voor herhaling.
De voorbereiding van RKC verliep ook niet glansrijk. Ik was bij de wedstrijd tegen RWB. Maar da's niet helemaal eerlijk. RWB speelt in de derde klasse, dus als je daar niet met ruime getalletjes van weet te winnen, dan doe je het echt niet goed.

Ook was ik bij de wedstrijden tegen FC Den Bosch, FC Lienden en tot slot Sparta Rotterdam. Dat zijn al serieuzere sparringspartners. En daar had RKC al meer moeite mee. Nee, het beloofde niet waar ik op had gehoopt.

Tot de eerste competitiewedstrijd. Verleden week was Heracles Almelo op bezoek in Waalwijk. De openingswedstrijd in eigen huis in een behoorlijk gevuld Mandemakers Stadion.

Zoals we het gewend zijn in de Nederlandse zomer kwam het ook de eerste wedstrijd
weer eens met bakken naar beneden. Lang leve de paraplu zullen we maar zeggen.

Waar ga ik zitten? Zal RKC veel te doen krijgen op de helft van Heracles? Of wordt het twee keer drie kwartier op de eigen helft spelen. Je weet het niet, maar het is voetbal; het balletje kan dus raar rollen.

RKC kwam op een 0-2 achterstand. Maar de mannen bleven het stug volhouden en bleven aanvallen. Kijk, that's the spirit. En het loonde, uiteindelijk werd het 2-2 en was het eerste puntje binnen. Nu kan ik me nog een seizoen Jupiler League herinneren waar RKC bijna een nieuw record had met gelijke spelen. Iets van 22 of zo. Daar zou ik dit seizoen ook wel voor tekeken. Want dat zijn toch 22 punten en dat stelt je eigenlijk wel veilig voor de nacompetitie. RKC degradeerde twee seizoenen geleden met 15 punten en Willem II afgelopen seizoen met evenveel punten.
Speelt RKC dit seizoen 22 keer gelijk, dan zul je waarschijnlijk nog een kans op overleven via de nacompetitie hebben.

Maar de wedstrijd tegen Heracles ging gepaard onder het ouderwetse motto van de club; Strijd, Passie en Trots.
De 11 mannen van trainer Ruud Brood mochten met opgeheven hoofd het veld verlaten. Als gedoodverfde degradatiekandidaat je eerste wedstrijd in 10 minuten tijd van een 0-2 achterstand naar een gelijkspel omzetten is knap. Toch wel een beetje teleurstelling bij de spelers; er had misschien wel een overwinning in kunnen zitten.

Geoffrey Castillion, de speler waar RKC dit seizoen gaat scoren? Zou mooi zijn.

Maar al iets beter gestemd ging ik deze week naar Eindhoven.
Tegenstande PSV wist verleden week niet te winnen bij AZ. En let's face it; PSV moet dit jaar beter presteren dan verleden jaar (lees: kampioen worden) Maar de Eindhovenaren waren dus niet echt glansrijk begonnen. En RKC had zich van de strijdslustigste kant laten zien. Dat beloofde wat.

Echter kwam RKC zaterdag al vroeg in de wedstrijd op achterstand. Dries Mertens wist de bal onder keeper Jeroen Zoet door te schieten en zo de treffer te maken waarmee PSV met voorsprong naar de thee ging. En wat zat er dan in die thee?

Dringen in de 16 van PSV. RKC was in de tweede helft zeker de betere ploeg

De tweede helft stond namelijk in het teken van acties op exact dezelfde speelhelft. RKC toonde, net als de week ervoor, weer vechtlust. Niet als twee jaar terug die hangende kopjes als ze achter stonden. Nee, RKC bleef komen. PSV werd steeds verder in het hoekje gedrukt. RKC kon zowaar kansen creëeren. Soms nog wel hoog over, maar soms ook beter. PSV was hooguit gevaarlijk op een paar counters, maar opbouwend aanvallen zat er voor de Eindhovenaren ook niet meer in.

De 1-0 achterstand kon deze keer echter niet omgezet worden naar een gelijkspel. Wederom dus treurende gezichten na de wedstrijd, maar wel een wedstrijd gespeeld waar de spelers zich wederom niet voor hoeven te schamen.

Rick ten Voorde verlaat teleurgesteld het veld, maar desondanks toch weer goed gespeeld.

Vrijdag op naar Roda. Ik weet niet wat ik kan verwachten. We zien het wel.
De week erop is misschien interessanter. Dan komt NAC uit Breda op bezoek. NAC heeft momenteel 0 punten en bekleed de laatste plaats (het is allemaal nog pril, dus dat zal wel goed gaan komen) Maar ik hoop dat thuis tegen NAC toch wel de eerste thuisoverwinning kan worden geboekt.